شاید آنچه جمع میکنید، «شیء» نباشد، بلکه راهی باشد برای دریافت احساس امنیت…
بر اساس پژوهش American Psychiatric Association (2022)، بین ۲ تا ۶ درصد بزرگسالان با اختلال احتکار (Hoarding Disorder) زندگی میکنند. بسیاری از آنها سالها این رفتار را نه به عنوان یک «اختلال»، بلکه نوعی مسئولیت پذیری یا وابستگی عاطفی به اشیاء توصیف میکنند.
این تجربه معمولاً با شرم و ترس از قضاوت همراه است. به همین دلیل درمان باید در فضایی بدون عجله، بدون فشار و سرشار از احترام آغاز شود.
احتکار تنها «جمعکردن وسیله» نیست. بلکه الگویی پایدار است که در آن فرد:
اختلال احتکار میتواند در قالبهای مختلفی ظاهر شود:
این افراد معمولاً منطقی و متفکرند؛ مشکل، «ندانستن» نیست، بلکه تضاد میان نیاز عاطفی به نگه داشتن و شرم ناشی از آن است.
اختلال احتکار معمولاً با سکوت شروع میشود. با اینکه فرد از وضعیت خانه یا ذهنش ناراضیست، سالها با خود میگوید: «بعداً درستش میکنم» یا «الان وقتش نیست».
اما نادیدهگرفتن، چیزی را کم نمیکند بلکه فضا را تنگتر، تصمیمگیری را دشوارتر، و احساس شرم را عمیقتر میکند.
بدون درمان، احتکار میتواند باعث شود:
اما درمان، دقیقاً از همین نقطه شروع میشود از دل این بینظمی.
خبر خوب این است که درمان، نه با اجبار به خالی کردن خانه، بلکه با بازسازی رابطه فرد با اشیاء و ذهن خودش آغاز میشود. رواندرمانی شناختی–رفتاری (CBT) و درمان مبتنی بر شفقت، از رویکردهای مؤثر شناختهشدهاند.
آیا فکرِ دور انداختن وسایل شما را مضطرب میکند؟
تست غربالگری «Hoarding Rating Scale – HRS» میتواند کمک کند.
درمان احتکار به معنای دور ریختن سریع وسایل نیست؛ بلکه یعنی درک دلیل نگه داشتن آنها و یافتن راهی برای تغییر تدریجی.
روشهای متداول درمان اختلال احتکار:
اگر:
شاید زمان آن باشد که کمک گرفتن را یک انتخاب آگاهانه بدانید، نه نشانهی ضعف.
در بارسا ولبینگ، مسیر درمان از ارزیابی روانشناختی شروع میشود و با تدوین برنامه فردی، جلسات منظم و بررسی پیشرفت ادامه پیدا میکند.
چرا بارسا؟ چون ما خدماتی ویژه برای ایرانیان مقیم خارج از کشور داریم؛ درمانگران ما با چالشهای مهاجرت و فرهنگ دوگانه آشنا هستند و مشاوره به زبان دلخواه (فارسی، انگلیسی، عربی) امکانپذیر است. همه درمانگران با معیارهای بینالمللی گزینش شدهاند و در تمام مراحل درمان پشتیبان شما خواهند بود.
رواندرمانی در اختلال احتکار به فرد کمک میکند تا:
مطالعات نشان دادهاند که CBT-H و ACT میتوانند شدت علائم احتکار را کاهش دهند و کیفیت زندگی را بهبود بخشند.
اگر انباشت وسایل باعث ناراحتی، شرم، یا اختلال در کارکرد روزمرهتان شده و جدا شدن از آنها باعث اضطراب شدید میشود، احتمال وجود اختلال احتکار مطرح است.
خیر. این اختلال در افراد جوان، تحصیل کرده، یا کاملاً مستقل نیز دیده میشود. سن و سطح تحصیلات، شاخص تعیین کننده نیست.
درمان با «فهم» شروع میشود، نه با دور ریختن اجباری. هیچ اقدامی بدون رضایت و آمادگی شما انجام نمیشود. درمان بر تغییر تدریجی نگاه و رفتار تمرکز دارد.
بسته به شدت اختلال و پاسخ فرد به درمان متفاوت است. برخی افراد طی چند ماه تغییرات قابل توجهی را تجربه میکنند، برخی دیگر به حمایت بلندمدتتری نیاز دارند.
بله. بسیاری از درمانگران ما جلسات مؤثر و موفقی با مراجعانی از نقاط مختلف دنیا داشتهاند. جلسات آنلاین با حفظ محرمانگی و انعطاف زمانی برگزار میشود.
بله. تمامی اطلاعات شما طبق استانداردهای بینالمللی رواندرمانی محافظت میشود. هیچ اطلاعاتی بدون رضایت شما به کسی منتقل نمیشود.
