شاید فرزند نوجوانتان در بعضی زمینهها درخشان باشد. مثلاً در حافظه، تمرکز روی علایق خاص، یا دقت در جزئیات. اما در کنار دیگران بودن، درک شوخیها، یا شروع گفتگو، برایش دشوار باشد. شاید خودش هم این تفاوت را حس میکند، بیآنکه نامی برایش داشته باشد.
مطالعات جدید نشان میدهند که درصد قابل توجهی از نوجوانان در طیف اوتیسم قرار دارند، اما بسیاری از آنها تا سالها بدون تشخیص باقی میمانند. بهخصوص اگر نشانهها خفیف یا پنهان باشند.
اوتیسم، از جمله نوع آسپرگر، به معنای نقص یا مشکل نیست؛ بلکه نوعی الگوی متفاوت در فکر، احساس و ارتباط است. درک درست این تفاوت، میتواند به نوجوان کمک کند خودش را بهتر بشناسد، فشار اجتماعی را کمتر تجربه کند، و مسیر رشد متناسبتری را طی کند.
