وقتی بازی دیگر تفریح نیست…
شاید بارها تصمیم گرفتهاید «فقط یک مرحله دیگر» بازی کنید، اما ناگهان ساعتها گذشته و هیچ کار مهمی جلو نرفته است. بازی میتواند برای مدتی پناهگاهی امن باشد، مخصوصاً وقتی زیر فشار کار، تنهایی یا چالشهای مهاجرت هستید. اما وقتی سرگرمی ساده به یک وابستگی تبدیل میشود، آرام آرام تمرکز، روابط، خواب و سلامت روان را درگیر خود میکند.
مطالعهای جامع شامل دادههای بیش از ۲۲۶,۰۰۰ نفر در ۱۷ کشور نشان داد که بیماری «اختلال بازی» در سطح جهانی حدود ۳.۰۵% از جامعه را تحت تاثیر قرار داده است. این میزان تقریباً همتراز با اختلال وسواس فکری–اجباری است، پس با معضلی شخصی یا نادیدهگرفتنی مواجه نیستیم.
